นักวิทยาศาสตร์เขาว่า....
เมื่อคนเรามีความสุขจะเกิดสารเคมชนิดหนึ่งที่ชื่อว่า "เอนดอร์ฟีน" (it not singer) เจ้าสารเคมีชาติที่แล้วคงเป็นเทพ เพราะมันเก่ง...ทำให้คนมีความสุขขึ้นมาดื้อๆ ซะอย่างนั้น แล้วการที่จะเจ้านี้เกิดขึ้นได้นั้น...เค้าบอกว่า ต้องทำอะไรที่ชอบ ที่ชอบ... กินอะไรที่ชอบ ที่ชอบ...อยู่กับคนที่ชอบ ที่ชอบ..และคงจะรวมถึงการไปที่ชอบ ที่ชอบด้วย...ฯลฯ
....แต่เอาเข้าจริงๆ แล้ว คนเราทำอะไรแบบนั้นไม่ได้ทั้งหมด ในเมื่อชีวิตมีรายละเอียดที่เราต้องยอมรับ และบางครั้งรายละเอียดเหล่านั้น ก็ทำให้ชีวิตได้เพียง..สุขไปตามอัตภาพ... เลยนึกสงสัยว่าพี่ๆ นักวิทยาศาสตร์เคยวิจัยออกมาไหมว่า....การที่คนเราสุขบ้างไม่สุขบ้าง เอนดอร์ฟีนทำงานเป่า....
เพราะเมื่อฟังดูแล้วหากขาดเจ้านี้ จะทำให้....คนขาดความสุข โลกขาดสีสัน....ไร้อารมณ์รัก....รู้สึกบกพร่องในตัวเอง และอ่อนไหวเกินเหตุ ร้องไห้ต่อมน้ำตาแตกเพียงเพราะร้านข้าวประจำปิด...อะไรทำนองนั้น....ด้วยเหตุนี้เอนดอร์ฟีน จึงสำคัญ....
